Tomek Fulara – #02 Łączenie H-P

W drugim odcinku moich warsztatów do poznanych w pierwszej części umiejętności dodamy szarpanie strun oraz wykorzystamy technikę pull off.

Najczęściej basiści zaczynają grę łączącą uderzenia kciukiem z szarpaniem od grania oktawami (niski dźwięk wydobywany uderzeniem kciuka, a dźwięk o oktawę wyższy wydobywany szarpaniem). Na początku jest to zwykle uderzenie kciukiem na przemian z szarpaniem, później podwójne uderzenia kciukiem na przemian z pojedynczym szarpaniem. W poprzednim odcinku moich warsztatów graliśmy przykłady w skali pentatonicznej. Tym razem zagramy w skali minorowej eolskiej (naturalnej). Dla tonacji A moll tworzą ją dźwięki A H C D E F G , a dla tonacji E moll tworzą ją dźwięki E Fis G A H C D (dla innych tonacji molowych odpowiednio transponujemy ten sam układ dźwięków).

Technika pull off polega na tym, że gramy dwa lub więcej dźwięków w ten sposób, że pierwszy dźwięk wyższy gramy przez zastosowanie dowolnej techniki (może być to na przykład uderzenie struny, ale także może być to dźwięk uzyskany po zastosowaniu techniki hammer-on), a następny niższy uzyskamy poprzez umiejętne oderwanie palca odpowiedzialnego za dźwięk pierwszy. Musi być to pewnego rodzaju szarpnięcie, które wzbudzi strunę do tego poziomu, że usłyszymy drugi dźwięk na odpowiednim poziomie głośności. Palec odpowiedzialny za drugi dźwięk musi być wcześniej dociśnięty do progu i czekać na oderwanie palca odpowiedzialnego za dźwięk pierwszy.

W zapisie nutowym, podobnie jak to było z techniką hammer-on, stosowanie techniki pull-off oznaczę połączeniem łukiem dwóch sąsiednich nut. Jeżeli pierwsza z nich będzie niższa, a druga wyższa, to znaczy, że stosujemy technikę hammer-on, a jeżeli pierwsza z nich będzie wyższa, a druga niższa, to wykorzystujemy technikę pull-off. Używane są również zapisy nutowe do techniki hammer-on takie jak połączenie dwóch sąsiednich nut łukiem nad którym znajduje się litera H, a do techniki pull-off połączenie łukiem, nad którym znajduje się litera P.

W celu skrócenia zapisu nutowego zastosowałem tu tak zwane „wolty”. Kiedy zagramy takt drugi ćwiczenia, znak powtórzenia na jego końcu każe nam powtórzyć od początku, ale za drugim razem, zamiast taktu drugiego gramy ten, nad którym jest kwadratowy nawias z numerem „2”.

W przykładzie 1 gramy szesnastkami wspomniany wcześniej układ – na przemian dwa uderzenia kciukiem i jedno szarpnięcie. Jest to nietrudne do opanowania i dosyć efektowne. Tak więc młodzi adepci basu mogą stosunkowo łatwo zrobić dobre wrażenie. Przy okazji ogrywamy skalę minorową eolską (naturalną) w tonacji A moll. Ćwiczenie to polecam fanom Red Hot Chili Peppers.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


Przykład 2 powstał na bazie trzeciego ćwiczenia z pierwszej części moich warsztatów. Tym razem dołączamy dźwięki szarpane. Na końcu pojawią się wplecione trzydziestodwójki, które gramy legatem.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


W przykładzie 3 także wykorzystałem zagrywkę bazową poznaną w poprzednim odcinku moich warsztatów (ćwiczenie 2). Tym razem zapisałem ją za pomocą szesnastek. W ćwiczeniu tym trzeba zwrócić uwagę na dźwięki tłumione.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


Jeśli uda Wam się tego typu zagrywki zagrać podczas sola koncertowego, to może być naprawdę czadowo!

Słowa kluczowe: Fulara, hammer-on, legato, pull-off, slap